LexxxusHoodRich
0

Hobsbawm Revisited: Deel III. Het heerlijk avondje

Tim&Paul mengden zich in het debat om Zwarte Piet. Je gelooft NOOIT wat er toen gebeurde!

We hebben het de afgelopen twee weken gehad over veranderende tradities en het wel of niet aanwezig zijn van een van de kernpunten van onze samenleving. Tezamen leiden ze natuurlijk naar het hogere goed, de heilige graal van het publieke debat in de eerste week van december: Zwarte Piet.

zwarte piet
Local Legend Lexxxus the Don als Zwarte Sint

Ouderdom speelt geen rol

Mensen, objecten en tradities zijn niet bijzonder omdat ze oud zijn. We respecteren iemand niet alleen vanwege het feit dat ze honderd worden, maar vooral omdat daar een eeuw aan ervaring, wijsheden en familiebanden aan vast zitten. Het zeggen dat iets bijzonder is omdat het oud is heeft exact dezelfde waarde als iets bijzonder vinden omdat het groen of blauw is. Max Westerman merkte op dat het gevecht tegen traditie een lastige is – of het nou om Zwarte Piet, het Koningshuis of het afsteken van vuurwerk gaat. Iets een traditie noemen maakt het niet meteen heilig en onaantastbaar. Er zijn talloze voorbeelden van uitgevoerde tradities of traditionele leefwijzen die over de jaren zijn aangepast naar de moderne tijd. Zelfs de Amish gebruiken naast hun paard en wagen tegenwoordig wasmachines, batterijen en dieselgeneratoren. Het gebruiken van de term traditie om iets goed of af te keuren is niets meer dan een gebrek aan inlevingsvermogen en de angst voor verandering.

Toch is het een fijn argument om op terug te vallen, want waar zouden wij in godsnaam staan als maatschappij zonder Zwarte Piet? De Wegwijspiet is niet alleen de navigator op Pakjesboot 12, maar ook de wegwijzer van het Nederlandse morele kompas.

Zoals Marten Mantel probeerde te demonstreren in zijn artikel op Vice is het simpel om iedereen in het pro-pietenkamp neer te zetten als neanderthalers die terugvallen in een hysterisch reflex zodra er iets van ze wordt afgenomen. De link tussen pro-Pieten, anti-Euro mensen  en PVV’ers is schijnbaar sterk aanwezig. Causatie is echter niet altijd correlatie, want zo is er minimaal éen pro-Piet die ook pro-Euro is en het kabinet deed kletteren vanwege een mislukte samenwerking met Geert Wilders: Mark Rutte. Hoe hij zich als premier laveert door het maatschappelijk schisma dat de Pieterman is? Hij doet een beroep op zijn  vrienden op de Antillen, die altijd erg blij zijn als het Sinterklaas is omdat ze zich dan niet hoeven te schminken. Juist.

Hebben de pro-Pieten dan het alleenrecht op slechte emotionele argumentatie? Nee. Want de zeurpieten kunnen er ook wat van. Laten we beginnen bij Sunny Bergman, in haar ‘Als Zwart als Roet’ – wat verder overigens een prima docu is – zit een fragment waar ze als Zwarte Piet door een Engels park loopt. De Engelsen vinden dit niet leuk en worden boos. Het is gemakkelijk scoren, als een Amerikaan hier een middelbare school binnenloopt om wat kinderen neer te schieten zouden we waarschijnlijk ook beleefd vragen of hij misschien het pand wil verlaten. Als je uitgaat van een cultuurrelativistische benadering slaat dat fragment als een tang op een varken. Afin, Zwarte Piet is nou eenmaal onderdeel van onze cultuur en geniet daarmee ook het voorrecht om volstrekt belachelijk gemaakt te worden. David Sedaris – een Amerikaan – deed dit net wat beter dan Bergman in zijn magnifieke Six to Eight Black Men.

Dat Zwarte Piet wellicht als kwetsend ervaren kan worden is ook niet voldoende. Tim&Paul kwetsen op dagelijkse basis hele bevolkingsgroepen vanwege ons taalgebruik, spelfouten en lichaamsgeur. Daar kunnen we echter weinig aan doen. Wij kunnen helaas niet altijd inzien wanneer we kwetsen en je beledigd voelen is dan ook een behoorlijk uitgeholde frase. Vanuit onwetendheid iemand kwetsen moet geen probleem zijn, het geeft echter geen vrijbrief om uitspraken te doen zoals hier.

Denkt er dan niemand aan de kinderen?

Hugo Bos, initiatiefnemer van het actiecomité Red Zwarte Piet denkt gelukkig aan de kinderen:

‘’Wat we willen is het veranderingsproces stoppen en zo mogelijk terugdraaien. Want we zijn bang dat er zo meteen niks meer van het hele feest overblijft.

Want stel je toch eens voor dat we een kinderfeest zouden vieren waarin de Zwarte Pieten niet een karikatuur van de negentiende-eeuwse Afrikaan zijn, uitgebeeld door volwassen mannen en vrouwen om kinderen te bekogelen met pepernoten en schuimsnoep, maar zwart van roet zijn en niet zwart als roet. Nee, in die wereld zouden Tim&Paul hun liefdesbaby  niet willen opvoeden.

Dit was het laatste gedeelte in onze serie Hobsbawm Revisitied. Deel I en II kun je hier nalezen. Namens Tim&Paul wensen we u een buitengewoon vrolijke Sinterklaasavond. 

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *