De samenzwering
0

Tim&Paul keken naar Rembrandt in het Rijks

En verlieten de tentoonstelling niet met droge ogen. Goedgeluimd sloten Tim&Paul aan in de rij voor het Rijks Museum en telden met enig gemor de 7,50 in contanten uit. Verwacht, in het kader van de schoenmaker en de leest, geen kunsthistorische uiteenzetting, maar Tim&Paul vonden er natuurlijk ontzettend veel van.

Rijks
Rij ksmuseum

De Late Rembrandt is een ambitieus project, zelfs voor de standaard van het Rijks Museum. Door het budget van 5 miljoen euro, dat opgehoest werd door sponsoren en het museum zelf, valt het op en is het een van de meest kostbare tentoonstellingen in Nederland ooit.  En dat in tijden van crisis en kaalslag in de culturele sector. Het resultaat is echter wel de eerste overzichtstentoonstelling van het late werk van vaderlandsch meest kenmerkende schilder.

Elke tentoonstelling kent een raamwerk en in deze zijn het kernwaarden in het late werk van Rembrandt. Denkt u bijvoorbeeld contemplatie en wedijver. Dit raamwerk doet soms wat vergezocht aan. Wij begrijpen dat het een tentoonstelling over Rembrandt is, maar is het binnen thema wedijver teveel gevraagd om de ‘tegenstanders’ van Rembrandt te tonen? De beschrijving dat de schilder bij het maken van De anatomische les van Dr. Jan Deijman geïnspireerd werd door een Italiaans voorbeeld vinden toch wat summier. Zou het soms Mantegna zijn?

Ook niet in het Rijks
Niet te zien in de tentoonstelling. Wel bij Tim&Paul.

Emo-TV

De Late Rembrandt is doorspekt met emotie. Zoals u waarschijnlijk ook was opgevallen sprak Taco Dibbits – de man met de mooiste baan van Nederland – in het reclamespotje al van een kans die ‘once in a lifetime’, en zelfs ‘once in eternity’ voorkomt. Nu hebben wij niet achter de schermen van het Rijks gekeken en weten we dus ook niet hoeveel moeite het heeft gekost om dit allemaal voor elkaar te krijgen. Maar we worden er bewust van gemaakt dat dit iets bijzonders is en dat we maar beter verdomd goed moeten opletten tijdens deze tentoonstelling.

Zelfs in de tekstbordjes slingeren we heen en weer van ene emotie naar de andere. Naast het enige familieportret van Rembrandt staat als afsluitende zin, het schilderij ‘raakt echt!’ en voor de Angelsaksen: ‘truly moving!’ – incluis uitroeptekens. Tim&Paul gaan meestal even rustig liggen als meningen ons bij de keel grijpen. Hier zitten we er niet op te wachten. We bepalen zelf wel of we geraakt worden door een schilderij.

Hebben we ‘moeite om met droge ogen de tentoonstelling te verlaten’? Rembrandt bezorgt ons weke knieën en de tentoonstelling is inderdaad uniek. Natuurlijk is het bijzonder om deze werken samen te zien. Ook de ruime aandacht voor het grafische werk van Rembrandt maakt de tentoonstelling bijzonder, alleen was het voor de kleine vitrines wel dringen een glimp op te vangen. Wat ons toch voornamelijk natte ogen bezorgde was de zeven euro vijftig extra.

Samenzwering

De tentoonstelling is een aaneenschakeling van hoogtepunten en schoorvoetend moeten Tim&Paul toegegeven dat de tentoonstelling ons zuurverdiende geld waard is. Éindelijk, éindelijk, éindelijk, konden we na jaren van plaatjes bekijken en boeken lezen over de inrichting van het Stadhuis van Amsterdam (thans Paleis op de Dam), hebben we het geluk om de samenzwering van Claudius Civilis (spreek uit als kievielis) in het echt te aanschouwen.

Dze was wel in het Rijks
Let op het oog!

De lichtgevende tafel, omringd door heren gehuld in de donkerste schaduw, het is real-life instagram en het maakt Tim&Paul zijn gelukkig. Het brandende verlangen van de Historische Sensatie™ wordt aangewakkerd door andere meesterwerken:  Swaglord Jan Six, het Joodse Bruidje en de Staalmeesters brachten dit Tim&Paul tot euforische hoogten.

Maar wat vonden we er nou van?

Een budget van vijf miljoen. Onmin met mensen in de rij, gepraat in de tentoonstellingsruimte en toegangskaartjes van 25,-. Was het het allemaal wel waard? Ja. Vijf miljoen is immers maar een klein beetje meer als wat Cees H. toegestopt kreeg. Tim&Paul kijken liever naar de honderd werken van Rembrandt dan naar de teloorgang van ons justitiële apparaat.

Het is veel geld en het is pretentieus, maar dat is ook wat het Rijks Museum móet doen. Collectie technisch is het Rijks het belangrijkste museum van Nederland, en als wij ons als cultuurland ook maar voor een klein beetje willen meten met Frankrijk of Engeland dan hebben we dit nodig. Het Rijks is een gigantische vis in een kleine vijver.

Als we de randvoorwaarden weglaten en kijken naar de tentoonstelling an sich is alles in orde. Dat heeft natuurlijk meer te maken met Rembrandt zelf dan met het Rijks. Als Tim&Paul honderd Rembrandtjes ophangen in de Amsterdam Dungeon is het nog de moeite waard om te gaan.

Maar is het Rijks niet
Hier kom je ook niet met droge ogen weg.

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *