Paleis-op-de-Dam
0

Tim&Paul will never be Royals

Tim&Paul gingen naar het Paleis op de Dam om te zoeken naar geheimen.

Vanaf 7 juli is de tentoonstelling ‘Verborgen Verhalen’ te zien in het gebouw dat een samenvatting van de Gouden Eeuw is. Het gaat om het ontdekken van dingen die je normaal niet ziet of weet. Tim&Paul zijn altijd op zoek naar feitjes die niemand weet, omdat we dan op het eerstvolgende tuinfeestje weer bijdehand kunnen doen. Wist u bijvoorbeeld dat een ijsbeer helemaal geen witte vacht heeft maar een zwarte huid met doorzichtig haar?

Educate yourself Sheeple.
Educate yourself Sheeple.

We dwalen af. Terug naar het Paleis. In dit soort gebouwen zijn we al snel onder de indruk van de pracht, praal en grootsheid van de architectuur. Hoge plafonds, marmere vloeren met daarop de wereldbollen. Dat maakt het lastig om te genieten van de kleine dingen des levens, zoals het beeldhouwwerk dat boven de deurposten hangt. Niet alleen ter decoratie, maar ook ter lering ende vermaeck.

Zo komen we erachter dat elke decoratie een functie heeft en op de juiste plek staat. Een Venusbeeld boven de ingang van de weeskamer, een ter aarde stortende Icarus boven de Desolante Boedelkamer en de immer aanwezige Mercurius. Mercurius is de god van handel én van het dievengilde en daarmee de pergodificatie van de Verenigde Oost-Indische Compagnie. Interessante verhalen, maar verborgen zijn ze helaas niet.

Als je beschikt over enige basiskennis Griekse en Romeinse mythologie dan spreekt het allemaal redelijk voor zich. Als je deze feitjes begrijpelijkerwijs niet in de bovenkamer hebt liggen wachten dan geeft de tentoonstelling een alleraardigst beeld over hoe belangrijk deze mythen zijn geweest in de samenleving van de zeventiende eeuw.  Althans, in de wereld van de upper-upper class.

 

Maar waarom staan al deze beelden hier? Het is toch een paleis? En wat moeten de Oranjes in Godsnaam met een Desolante Boedelkamer? Voordat Nederland onder de gevleugelde leiding van onze koninklijke familie raakte was het paleis gewoon een stadhuis. Weliswaar het grootste ter wereld, maar wel ten bate van den Burgher.

Om den Burgher tegemoet te komen kun je gebruik maken van de virtuele tour op de website van het paleis.  Het is wel verwarrend om alles te vinden, zo lastig dat Paul in een existentiële crisis raakte omdat hij dacht dat de tijd hem eindelijk had ingehaald. Sindsdien is hij kattenfilmpjes aan het kijken en het gaat al een stuk beter. Mocht je echter wel wat meer verstand hebben van het navigeren op websites dan is het een goede manier om achter deze verhalen te komen.

Tijdens Tim&Pauls’ verplichte koffiekeuvelmoment begonnen we na te denken over de nabije toekomst.  Stel Amalia komt in aanmerking om te gaan studeren – waarschijnlijk wel, men geeft de kroonprinses immers geen onvoldoendes. Ze gaat naar de Universiteit van Amsterdam en ze zoekt een huisje. Ergens lekker centraal, met een beetje ruimte, maar wel dicht bij het volk. Lijkt ons een mooie bestemming. Of anders mag het college van B&W vanaf de Stopera wel weer terug naar haar oorspronkelijke locatie.

Toen we klaar waren in het paleis was er op het plein een Pro-Gazademonstratie  gaande. We zagen vlaggen en banners. Doet ons denken aan dat nummer van Buffalo Springfield. Stephen Stills op de zang en Neil Young die lekker aan het klooien is met z’n flageoletten:

‘They’re singing songs, and carrying signs. Mostly say ‘’Hurray for our side’’.

Wellicht hebben ze een oplossing gevonden. Tim&Paul denken van niet.

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *